Verschil tussen zelfaanzuigende pompen en centrifugaalpompen

Qua classificatie is de zelfaanzuigende pomp een speciaal type centrifugaalpomp, maar de werking ervan verschilt aanzienlijk van die van standaard centrifugaalpompen.

Een standaard centrifugaalpomp pompt water door middel van centrifugale kracht, gegenereerd door de rotatie van de waaier. Een strikte voorwaarde is dat de pompbehuizing en de gehele zuigleiding volledig met water gevuld en ontlucht moeten zijn vóór de opstart. Als er lucht in de zuigleiding komt, kan de pomp geen water aanzuigen. Na uitschakeling stroomt het water in de zuigleiding terug naar de waterbron, waardoor de pomp bij de volgende opstart meestal opnieuw gevuld moet worden. Daarom worden conventionele centrifugaalpompen bij voorkeur onder het waterniveau geïnstalleerd. Als de pomp boven de waterbron wordt geplaatst, moet er een extra voetklep worden gemonteerd om water vast te houden en terugstroming te voorkomen. Standaard centrifugaalpompen hebben een hoog rendement en leveren een betere doorstroomsnelheid en opvoerhoogte bij hetzelfde motorvermogen. Ze hebben een eenvoudige constructie, zijn gemakkelijk te onderhouden en relatief goedkoop. Een nadeel is de strenge eisen aan de dichtheid van de leidingen; zelfs een kleine luchtlekkage kan de wateraanzuiging belemmeren. Herhaaldelijk aanzuigen wordt lastig bij frequent starten en stoppen. Ze zijn geschikt voor toepassingen met een stabiel waterniveau, gemakkelijke toegang voor het aanzuigen en langdurig continu gebruik, zoals watercirculatie, vaste watertoevoer naar tanks en drukverhoging in leidingen.

Zelfaanzuigende pompen hebben een aangepaste constructie met een ingebouwde wateropslagkamer, recirculatie en terugslagkleppen. Ze hoeven alleen bij het eerste gebruik met water te worden gevuld. Na een normale uitschakeling kan er een bepaalde hoeveelheid water in de pompkamer achterblijven, waardoor herhaaldelijk aanzuigen bij elke opstart niet nodig is. Tijdens bedrijf mengt het resterende water in de pompkamer zich met lucht uit de zuigleiding, waardoor de lucht geleidelijk uit de leiding wordt geperst en er onderdruk ontstaat voor de wateraanzuiging. Een kleine hoeveelheid ingesloten lucht is acceptabel en een lichte lekkage in de leiding zal het pompen niet direct onderbreken. Het grootste voordeel is dat de pomp boven het wateroppervlak kan worden geïnstalleerd voor een flexibele plaatsing, wat ideaal is voor putwater, wateraanzuiging uit een reservoir, frequente aan- en uitschakelingen en locaties waar herhaaldelijk aanzuigen onhandig is. Vergeleken met gewone centrifugaalpompen met hetzelfde vermogen leveren zelfaanzuigende pompen een iets lagere opvoerhoogte en debiet met een marginaal lager rendement en een hogere prijs. Het smalle, zelfaanzuigende recirculatiekanaal aan de binnenzijde is gevoelig voor verstopping door zand of vaste deeltjes in het water, waardoor extra aandacht bij routineonderhoud nodig is. Ook de zuighoogte is beperkt; standaardmodellen hebben over het algemeen een maximale zuighoogte van 4-8 meter, daarboven kan geen water meer worden opgezogen.

Kort samengevat hebben gewone centrifugaalpompen de voorkeur wanneer de installatie dit toelaat en het waterpeil stabiel blijft. Zelfaanzuigende pompen worden aanbevolen als de pomp boven het wateroppervlak moet worden gemonteerd en regelmatig aanzuigen niet praktisch is.